آسمان بی ستاره غمگین است

بی حضورت هوا چه سنگین است  

تو حضور ستاره و ماهی

با من دلشکسته همراهی

بی قرارم قرار می خواهم

من کویرم بهار می خواهم

وقت اشک است و چشم آماده ست

دل من مثل قلب تو ساده ست

غربت چشمهای من ارثی ست

دلم از دست غصه ها حرصی ست

تو ولی از بهار لبریزی

بر سکوتم ترانه می ریزی

لحظه های مرا پر از گل کن

گریه های مرا تحمل کن

شعر از خودم

 

نوشته شده در شنبه چهاردهم شهریور 1388ساعت 10:49 توسط امیر منزوی| |